Dziś wieczorem będą ciasteczka... Fantastic Fudgewiches

Przepis zaczerpnięty z książki "The All-American Cookie Book" autorstwa Nancy Baggett, którą pożyczyła mi Iwonka (Iwonko, jeszcze raz wielkie, wielkie dzięki!). Ciastka są pyszne, kakaowo-czekoladowe, chrupiące, przekładane pysznym kremem. Polecam, naprawdę. Mają wszakże jedną wadę - znikają w mgnieniu oka ;-) W przepisie pozwoliłam sobie na drobne modyfikacje i podaję Wam już moją wersję.

Składniki na ciastka:

1 i 3/4 szklanki mąki

1/3 szklanki przesianego kakao

1 łyżeczka proszku do pieczenia

150 g miękkiego masła

2 łyżki oleju

3/4 szklanki cukru

1 duże jajko

2 łyżeczki ekstraktu waniliowego

1/2 łyżeczki soli

Składniki na masę:
puszka skondensowanego słodzonego mleka
250 g czekolady gorzkiej
1 i 1/2 łyżki masła
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego

W dużej misce wymieszać mąkę, kakao i proszek do pieczenia. Odstawić.

W drugiej misce zmiksować masło, olej i cukier, aż do uzyskania pustej masy. Następnie dodać jajko, ekstrakt waniliowy i sól i miksować do dokładnego połączenia składników. Na koniec stopniowo dodawać suche składniki i starannie zmiksować całość ciasta.

Gotowe ciasto podzielić na dwie części. Każdą z części umieścić pomiędzy dwoma arkuszami papieru do pieczenia i rozwałkować na grubość ok. 3 mm. To samo zrobić z drugą porcją ciasta. Rozwałkowane placki (najlepiej nadal w papierze) wstawić do lodówki na ok. 45 minut lub do zamrażarki na 20 minut.

W tym czasie możemy przystąpić do przyrządzenia masy. W garnuszku podgrzewamy mleko z masłem i czekoladą. Gdy czekolada całkowicie się rozpuści, zdejmujemy garnek z ognia i dodajemy do masy ekstrakt waniliowy. Ot, cała filozofia w sprawie masy do przełożenia ciastek :-) Gdy wystygnie, jest gotowa :-)

Po upływie 45 minut wyjąć z lodówki ciasto i wykrawać ciastka. Wykrawać trzeba dość szybko i sprawnie, żeby ciasto nie zdążyło się ogrzać, bo wtedy zmięknie i będzie trzeba je ponownie schładzać. Wykrojone ciastka delikatnie, najlepiej przy użyciu jakiejś płaskiej łopatki, przełożyć na wyłożoną papierem do pieczenia blaszkę. Piec ok. 6-9 minut w temperaturze 175 stopni.

Po wyjęciu z piekarnika odczekać około 2 minut i przełożyć ciastka z blaszki na kratkę do całkowitego wystygnięcia. Ostudzone ciastko smarować ostudzoną masą i przykrywać drugim ostudzonym ciastkiem :-) Gotowe. Opcjonalnie można posypać jeszcze z wierzchu kakao. Może nie najłatwiejsze i nie najszybsze te ciastka, ale z pewnością jedne z lepszych :-)

Smacznego!

Ciasto toffi

Szukałam od dłuższego czasu jakiegoś ciasta przekładanego, które mogłabym upiec jako swój pierwszy przekładaniec w życiu. Bo, muszę przyznać, że z pewną rezerwą zawsze podchodziłam do tego typu ciast. Ale to dzisiejsze przełamuje wszelkie bariery. Niezbyt skomplikowane, wymagające dosłownie paru chwil w kuchni, a za to smakujące wyśmienicie. Połączenie słodkiej masy krówkowej z bitą śmietaną i włoskimi orzechami to naprawdę całkiem dobry pomysł :-) Wierzę, że i Wam posmakuje. Przepis zaczęrpnięty z bloga Dorotus76.

Składniki na ciasto:
50 dag mąki
pół szklanki cukru pudru
15 dag miodu
pół kostki masła lub margaryny
2 jajka
cukier waniliowy
1 łyżeczka sody oczyszczonej

Z podanych składników zagnieść ciasto i podzielić je na 2 równe części. Jedną część wcisnąć w formę (wykorzystałam formę do brownies ok. 25x22 cm) i piec około 15 minut w temperaturze 200ºC. W taki sam sposób upiec drugą część ciasta. Ostudzić.

Składniki na krem:

pół litra śmietany kremówki

3 łyżeczki żelatyny (zamiast tego użyłam dwóch śmietan-fixów)

Śmietanę ubić na puszystą masę. Żelatynę rozpuścić w minimalnej ilości gorącej wody, ostudzić, zmiksować ze śmietaną. Jeśli wybieracie użycie śmietan-fixa, zastosujcie się do instrukcji na opakowaniu.

Ponadto:

1 puszka mleka słodzonego skondensowanego (gotowana pod przykryciem 3 godziny) lub gotowa masa kajmakowa z puszki (użyłam masy krówkowej, którą zmiksowałam, bo była dość sztywna i trudna do smarowania)

10 dag posiekanych orzechów włoskich

Kremem śmietankowym przełożyć dwa ostudzone placki. Na wierzchu rozsmarować masę toffi (kajmakową), posypać posiekanymi orzechami. Ciasto należy przygotować dzień przed podaniem i przechowywać w lodówce. W moim przypadku ciasto czekało w lodówce na podanie całą noc i około południa następnego dnia smakowało bosko, a wyglądało tak:

Tarta czekoladowo-kajmakowa.

Tym razem znów coś nietrudnego. Bez konieczności uruchamiania piekarnika. Uruchamianie piekarnika bywa bowiem dla części ludzkości problematyczne (na przykład dla mojej Siostry), dlatego ważne jest, by na świecie istniały przepisy na desery niewymagające tego urządzenia.
A zatem tarta kajmakowa jest właśnie jednym z takich deserów. Znalazłam ją na stronie kwestiasmaku.com, podobnie jak tysiące innych fantastycznych przepisów.
To tyle słowem wstępu. Teraz do roboty.
Kupujecie do tarty:
ciastka digestive
masło
ciemną czekoladę
masę krówkową
banany
cytrynę
śmietanę kremówkę 30%.

Najpierw musicie pokruszyć ciastka. Drobno, bardzo drobno. Użyłam do tego celu blendera, ale okruchy były znów w całej kuchni, więc przemyślcie sprawę. Sztuka wymaga poświęceń, ale czy aż takich?... Męcząc się z tymi ciastkami, równocześnie pilnujcie garnuszka, w którym się będzie rozpuszczać masło (70g) z czekoladą (100 g, czyli jedną standardową tabliczką). Po rozpuszczeniu czekolady i masła wlejcie powstałą mieszankę do okruszków digestive. W ten sposób otrzymacie "ciasto" na spód i boki tarty. Teraz trzeba tą masą wyłożyć dno i boki formy o średnicy ok. 20 cm (ważne jest, żeby forma miała wyjmowane dno). Nie jest to znowu takie proste, muszę przyznać, bo lepienie nie idzie tak, jak mogłoby iść. Ale da się to zrobić, słowo daję. Po zakończeniu dzieła, wstawcie formę do lodówki. Niech się "ciasto" chłodzi, a wy zabierzcie się za robienie masy kajmakowej. To całe "robienie" polega na rozpuszczeniu dwóch tabliczek czekolady i wymieszaniu jej z masą krówkową z puszki. Mało w tym filozofii, prawda? :-) Jedyna filozofia, jaką dodam od siebie, to fakt, że masa krówkowa z puszki jest bardzo gęsta, wręcz sztywna. Dla ułatwienia mieszania z czekoladą proponuję więc lekko ją podgrzać - ja tak właśnie zrobiłam i wszystko wyszło jak potrzeba. Jeśli jednak zdecydujecie się na 4-godzinne gotowanie mleka skondensowanego zamiast kupować masę krówkową, to pamiętajcie, że tak powstała masa będzie rzadsza i nie trzeba jej dodatkowo podgrzewać.
Na czym to skończyliśmy? Aha, macie już "ciasto" w lodówce i masę krówkowo-czekoladową. OK, to teraz trzeba połączyć te dwa elementy, czyli wyłożyć masę na "ciasto". I z powrotem do schłodzenia, na około godzinę.
W czasie tej godziny proponuję kawusię. Nie, chwila, kawusia będzie po skończeniu ciasta. Siedźcie więc i czekajcie :-)
Mniej więcej w połowie czekania wyjmijcie z lodówki śmietanę kremówkę i ubijcie ją na bardzo sztywno. Do swojej śmietany dodałam śmietan-fix, ale nie wiem, jak by to było, gdybym go nie dodawała. Pewnie nie jest konieczny, ale myślę, że nie zaszkodzi. Dobrze, śmietana już ubita. Czas na banany - obrać je i pokroić w plasterki. Pokrojone owoce wymieszać z sokiem z cytryny, a następnie dodać do śmietany.
Minęła godzina, więc pora wyjąć tartę z lodówki. Na zastygłą masę kajmakowo-czekoladową wyłóżcie śmietanę z bananami. I już. Po wszystkim. W zależności od tego, czy macie komu podać tartę, czy nie, kroicie ją na porcje albo wkładacie z powrotem do lodówki.
A jeśli ją kroicie, to jest duże prawdopodobieństwo, że wygląda mniej więcej tak


I jak? Podoba się? Oto więc składniki:
1 opakowanie ciastek digestive (225 g)
70 g masła
3 tabliczki gorzkiej ciemnej czekolady (300 g)
1 puszka masy krówkowej
2 banany
sok z 1/2 cytryny
300 g zimnej śmietany kremówki 30%.

Tort Urodzinowy Maćka.

Cóż. Nie będzie to nic skomplikowanego. W zasadzie będzie to najprostszy tort, jaki kiedykolwiek zrobiliście. Może „zrobić” to nie jest najwłaściwsze słowo dla określenia tego „wypieku”. W zasadzie słowo „wypiek” też się nie nadaje. „Składanie” byłoby chyba najodpowiedniejszym terminem…

Bo oto, do sporządzenia tego tortu trzeba kupić:
spody biszkoptowe (użyłam Delecta)
krem do tortów (najlepszy moim zdaniem jest waniliowy Dr. Oetkera)
dżem do przełożenia (tu z kolei zdobyłam się na wypróbowanie dżemu śliwkowego z amaretto, zakupionego w Lidlu – pycha!)
lentilki
żelki

Biszkopty trzeba nasączyć, ale ostrożnie. Te gotowe spody, kupowane w sklepie, są mniej suche niż domowe, więc z nasączaniem trzeba uważać. Do nasączania najczęściej używam słodkiej bezalkoholowej herbaty ;-), bo z reguły torty robię dla dzieci. Ale oczywiście możecie nasączyć te biszkopty czym tam chcecie. Ważne, żeby nie za dużo, ale też nie za mało. Następnie trzeba przyrządzić krem. Oczywiście można podejść do sprawy ambicjonalnie i zrobić krem domowy, ale nie dysponowałam akurat taką ilością czasu, żeby móc sobie pozwolić na podejście ambicjonalne i dlatego też wykorzystałam 2 opakowania kremu do tortów Dr Oetker.
Na pierwszy nasączony spód trzeba wyłożyć dżem, na to przygotowany według przepisu na opakowaniu krem. Starajcie się nie oblizywać palców, ale w sumie nie umiem powiedzieć dlaczego. Może dlatego, żeby nie zabrakło kremu? Na wszelki wypadek kupcie więc 3 opakowania tego kremu, gdyby miał w tajemniczy sposób znikać, bo, co odkryłam zupełnie niedawno, miewa takie tendencje…
Na warstwę kremu wyłóżcie kolorowe lentilki. Segregowałam te lentilki jak Kopciuszek – kolorami i rozmiarami, potem układałam je w skomplikowane wzory, by w końcu przykryć szczelnie drugim nasączonym spodem biszkoptowym. Darujcie więc sobie to układanie. Istotne jest, aby te groszki były w miarę równomiernie rozłożone. Nie daj Boże, akurat Wam trafiłby się kawałek tortu bez lentilków. Nie wolno do tego dopuścić.
Na drugi biszkopt wykładałam tylko krem, dżem sobie podarowałam. Na krem znów groszki, a na nie ostatni biszkopt. Ostatni biszkopt z kolei przykrywamy kremem i ozdabiamy żelkami. Na rynku jest dostępny milion wzorów żelków: dla dziewczynek, dla chłopców, kwiatki, samochody, kolorowe, kwaśne, jasne, ciemne… Przeróżne. Idealne jako materiał do dekoracji tortu – zwłaszcza dla miłośnika żelków takiego, jak mój Maciek :-)
Tort należy przechowywać w chłodnym miejscu, najlepiej w lodówce. Jedna jeszcze uwaga techniczna – przed ozdabianiem przetestujcie żelki czy lentilki na wypadek „puszczania farby”, bo może się okazać, że po dekoracji tort spłynie kolorową smugą barwników z cukierków. A tego przecież ani Wy, ani ja nie chcemy :-)

Proste, prawda? Smacznego.