Kruche ciasto z truskawkami i pianką

Znów proponuję Wam ciasto, które znam dzięki mamie zofki :-)
Ciasto jest wręcz przepyszne, a przy okazji niezbyt wymagające. Dowodem tego jest fakt, że upiekłam je dzisiaj po powrocie z pracy w niecałą godzinę. I nie muszę chyba dodawać, że w niecałą godzinę zniknęło :-)
Na porę truskawkową jest to ciasto idealne!

Składniki na ciasto:
2 szklanki mąki
200 g masła
4 żółtka
1/2 szklanki cukru pudru

Poza tym potrzebujemy:
ok. 1/2 kg truskawek
3-4 łyżki bułki tartej
4 białka
szczypta soli

ok. 1/2 szklanki cukru pudru

Z podanych składników zagnieść kruche ciasto i wstawić do lodówki na ok. pół godziny. W tym czasie możemy umyć, wyszypułkować i pokroić na ćwiartki przygotowane truskawek.

Schłodzone ciasto wykładamy do tortownicy i podpiekamy jakieś 15-20 minut w temp. 200 st. C, po czym wyjmujemy z piekarnika i studzimy. Na przestudzone ciasto wysypujemy bułkę tartą (będzie miała za zadanie wchłonąć nadmiar soku z truskawek) i na nią wykładamy truskawki. Wkładamy z powrotem do nagrzanego piekarnika i zmniejszamy temperaturę do 120 st. C. W czasie, gdy truskawki się podpiekają, musimy ubić pianę z białek, szczypty soli i cukru pudru. Po kilkunastu minutach, gdy truskawki lekko się podpieką, wyjmujemy foremkę z piekarnika i wykładamy na wierzch truskawek ubitą pianę. Całość z powrotem ląduje w piekarniku ostudzonym do temp. 120 st. C i czekamy aż piana się lekko zrumieni (u mnie trwało do ok. 20 minut).

Ciasto najlepiej smakuje na gorąco, zresztą, kto by czekał na ostygnięcie, gdy po domu roznosi się pyszny zapach pieczonych truskawek? :-) Smacznego!

Red Velvet Cake

Po tych wszystkich babach, mazurkach i sernikach, miłą odmiane stanowił tort, który upiekłam na urodziny Mojej Ukochanej Teściowej :-) Z mnogości przepisów tortowych wybrałam ten ze strony Bakerelli (http://www.bakerella.com/) na tort Red Velvet Cake. Użyłam jednak innego kremu (przepis na krem zaczerpnęłam z kolei od Pioneer Woman). Postanowiłam także podjąć wyzwanie udekorowania tego tortu w stylu angielskim. W końcu miał to być tort dla nie byle kogo :-) I oto, co wyszło :-) Pyszny, wilgotny tort, przełożony rewelacyjną masą. Niebo w gębie. Teściowa potwierdziła :-)

Składniki na ciasto
2,5 szklanki* mąki
2 szklanki* cukru
1 łyżka kakao
1 łyżeczka soli
1 łyżeczka sody oczyszczonej
2 jajka
1,5 szklanki* oleju
1 szklanka* maślanki
1 łyżka octu
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego
60 ml czerwonego barwnika spożywczego

Lekko rozmącić jajka w średniej misce i dodać do nich resztę mokrych składników. Do większej miski wsypać suche składniki i dokładnie wymieszać. Wlać mokre składniki do miski z wymieszanymi suchymi i miksować aż będą dokładnie wymieszane. Wlać ciasto do formy (ja użyłam dwóch foremek tortowych - większej i mniejszej, bo miałam w planach tort piętrowy) i upuścić wypełnione ciastem formy kilkukrotnie na blat, żeby pozbyć się pęcherzyków powietrza. Piec w temperaturze 175 stopni ok. 30 minut (najlepiej sprawdzić patyczkiem, czy ciasto w środku jest już gotowe).

Składniki na masę
10 łyżek mąki
2 szklanki* mleka
2 łyżeczki ekstraktu waniliowego
350 g masła*
2 szklanki* cukru

W małym garnuszku podgrzewać mąkę z mlekiem aż do uzyskania naprawdę gęstej konsystencji. Trzeba stale mieszać, bo łatwo tu o powstawanie grudek. Po otrzymaniu pożądanej konsystencji zdejmujemy garnuszej z ognia i studzimy, znów często mieszając. Podczas, gdy masa mączna stygnie, trzeba utrzeć masło z cukrem na puszystą masę. Gdy masa mączna całkowicie ostygnie należy wmieszać ekstrakt waniliowy, a następnie całość, tj. mieszankę mąki, mleka i wanilii wlać do utartego masła. Całość trzeba ubijać aż do użyskania konsystencji bitej śmietany. Oczywiście teraz możecie spróbować, co ciekawego wyszło. Jeśli krem będzie Wam smakował tak samo, jak mnie, to istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że to próbowanie może się prędko nie skończyć. Ale to nic, macie już przecież doświadczenie i możecie dorobić jeszcze krem, jeśli zabraknie na przełożenie tortu ;-)

Jeśli jednak zakończycie próbowanie na oblizaniu łyżki lub mieszadeł miksera, to możecie przystąpić do dalszej pracy.

Trzeba przekroić wzdłuż upieczone ciasto, w zależności od tego, ile placków Wam wyszło. Ja miałam dwa, więc oba przekroiłam i oba przełożyłam masą kremową. Tego ciasta nie trzeba nasączać, ponieważ ma w sobie dość dużo oleju i nie wymaga dodatkowych płynów. Następnie każdy z placków oddzielnie przykrywałam białym lukrem plastycznym, ale dekoracja oczywiście należy do Was i do Waszej inwencji twórczej. Moja "inwencja twórcza" powstała w głowie Mojej Siostry, więc tak naprawdę szczegóły są dla mnie "trochę tajemnicze" ;-) W każdym razie używałyśmy dwóch opakowań białego lukru plastycznego oraz jednego opakowania lukru czerwonego. I trzech czerwonych róż :-) Aha, jeszcze jedno - jeśli wykorzystacie nasz pomysł na dekorację tortu, koniecznie załatwcie sobie kogoś do "kulania" kuleczek. W tej roli świetnie spisuje się Moja Mama :-) W razie potrzeby służę namiarem ;-))))))

Powodzenia!

*) szklanka w rozumieniu Kucharzy Amerykańskich ma nieco mniejszą objętość niż nasze. Więc używajcie "niepełnych" szklanek. Poza tym dodać należy, że wszystkie te przeliczenia są mojego autorstwa, a ja w rachunkach jestem umiarkowanie dobra, więc dla pewności przeliczcie sobie jeszcze raz z oryginału ;-)

Babka z jabłkami

Wprawdzie nie jest to ciasto ani ucierane, ani piaskowe, ani drożdżowe, więc żadna z niego babka, ale przypadkiem znalazłam na google ten filmik i jakoś tak skusił mnie proponowany tam przepis. A że jabłek mam chwilowo pod dostatkiem, postanowiłam coś z tym zrobić. Skoro więc już trenuję babki, to pójdźmy na całość ;-)

Składniki:
2,5 szklanki mąki
1 łyżka cynamonu
2 łyżeczki proszku do pieczenia
1 łyżeczka soli
0,5 sody oczyszczonej
220 g rozpuszczonego masła
4 jajka
1,5 szklanki brązowego cukru
6 jabłek

Ciasto robimy podobnie do ciasta na muffiny. Najpierw mieszamy suche składniki, wszystkie poza cukrem. Cukier za to wsypujemy do rozpuszczonego masła, do którego dodajemy też 4 jajka. Potem łączymy składniki mokre i suche i wrzucamy pokrojone na małe plasterki jabłka. Gotowe ciasto przekładamy do wysmarowanej tłuszczem i wysypanej bułką tartą formy na babkę. Ponieważ moja forma nie jest za duża, postanowiłam użyć połowy porcji. Myślę jednak, że i cała by się zmieściła :-)

Ciasto piecze się ok. 45-50 minut w temperaturze 175 st. C., ale najlepiej sprawdźcie patyczkiem, czy jest już upieczone.

Wyszło naprawdę pyszne. Polecam!

PS. A widzieliście już tę piękną tegoroczną wiosnę :-) W końcu przyszła, nie? :-))))

Babka Mocca na szybko

Potrzebowałam szybki przepis na sobotnie popołudnie. Nie mogłam piec niczego wielkiego, bo na niedzielę zaplanowaliśmy gości i inne ciasto, więc musiałam znaleźć jakiś prosty, szybki przepis na małe co nieco do sobotniej kawy. I wyszperałam w swoich przepisach muffinki mocca. Nigdy ich nie piekłam, więc uznałam, że to dobry moment na ich wypróbowanie. Z tym, że postanowiłam upiec jedną sporą muffinę z połowy porcji. Był to strzał w dziesiątkę. Wyszło niezbyt słodkie, wilgotne ciacho, które najlepiej smakuje z odrobiną dżemu lub z bitą śmietaną.

Składniki: (piekłam z połowy porcji w formie o średnicy dna 14 cm)
375 ml mleka
1 łyżka kawy rozpuszczalnej
400 g mąki
2 łyżeczki proszku do pieczenia
szczypta soli
4 łyżki kakao
115 g brązowego cukru
2 jajka, lekko ubite
160 g stopionego masła
czekolada pitna w proszku do posypania

Piekarnik rozgrzać do 210 stopni C. Formę natłuścić i wysypać bułką tartą. Na małym ogniu podgrzać mleko, nie gotować, rozmieszać z kawą, odstawić do ostygnięcia. Mąkę przesiać do miski, wymieszać z suchymi składnikami. Na środku zrobić dołek, wlewać do niego roztopione masło, mleko z kawą i ubite lekko jajka. Wylać ciasto do formy, na ¾ objętości. Piec około 20 minut (próba suchego patyczka).

Ciasto toffi

Szukałam od dłuższego czasu jakiegoś ciasta przekładanego, które mogłabym upiec jako swój pierwszy przekładaniec w życiu. Bo, muszę przyznać, że z pewną rezerwą zawsze podchodziłam do tego typu ciast. Ale to dzisiejsze przełamuje wszelkie bariery. Niezbyt skomplikowane, wymagające dosłownie paru chwil w kuchni, a za to smakujące wyśmienicie. Połączenie słodkiej masy krówkowej z bitą śmietaną i włoskimi orzechami to naprawdę całkiem dobry pomysł :-) Wierzę, że i Wam posmakuje. Przepis zaczęrpnięty z bloga Dorotus76.

Składniki na ciasto:
50 dag mąki
pół szklanki cukru pudru
15 dag miodu
pół kostki masła lub margaryny
2 jajka
cukier waniliowy
1 łyżeczka sody oczyszczonej

Z podanych składników zagnieść ciasto i podzielić je na 2 równe części. Jedną część wcisnąć w formę (wykorzystałam formę do brownies ok. 25x22 cm) i piec około 15 minut w temperaturze 200ºC. W taki sam sposób upiec drugą część ciasta. Ostudzić.

Składniki na krem:

pół litra śmietany kremówki

3 łyżeczki żelatyny (zamiast tego użyłam dwóch śmietan-fixów)

Śmietanę ubić na puszystą masę. Żelatynę rozpuścić w minimalnej ilości gorącej wody, ostudzić, zmiksować ze śmietaną. Jeśli wybieracie użycie śmietan-fixa, zastosujcie się do instrukcji na opakowaniu.

Ponadto:

1 puszka mleka słodzonego skondensowanego (gotowana pod przykryciem 3 godziny) lub gotowa masa kajmakowa z puszki (użyłam masy krówkowej, którą zmiksowałam, bo była dość sztywna i trudna do smarowania)

10 dag posiekanych orzechów włoskich

Kremem śmietankowym przełożyć dwa ostudzone placki. Na wierzchu rozsmarować masę toffi (kajmakową), posypać posiekanymi orzechami. Ciasto należy przygotować dzień przed podaniem i przechowywać w lodówce. W moim przypadku ciasto czekało w lodówce na podanie całą noc i około południa następnego dnia smakowało bosko, a wyglądało tak:

Ciasto Mamy Justy

Tak właśnie nazywa się to ciasto w moim zeszycie z przepisami. Ma jeszcze alternatywną nazwę - "Ciasto_jak_leci", bo ciężko było ustalić jakieś konkretne miary poszczególnych składników. Mąki trzeba dać "jak leci", cukru "jak leci", jabłka pokroić "jak leci". Ale finał jest taki, że mniej więcej wiadomo ile czego :-) A ciasto jest pyszne, leciutkie, nie za słodkie. Piekłam je już nie_wiem_ile_razy i za każdym razem znika w mig. To świadczy o jego 100-procentowym powodzeniu ;-)

Składniki:
2 szklanki mąki
3/4 szklanki cukru
4 jajka
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1 łyżeczka sody oczyszczonej
1 łyżeczka cynamonu
1/2 szklanki oleju
orzechy włoskie, rodzynki (ile? "jak leci")
3-4 jabłka pokrojone "jak leci"

Jedyne wytyczne na temat tego ciasta brzmią: najpierw utrzeć jajka z cukrem, potem dodać mąkę i resztę składników. Na koniec dodać pokrojone orzechy, jabłka i rodzynki. Z podanych składników wychodzi porcja na keksówkę o wymiarach dna 22,5x8,5, mimo że Justa twierdzi, że to na dużą keksówkę. Bzdury gada. Keksówka ma być mała i już :-) Ciasto piecze się w temperaturze 180 st. co najmniej 45 minut, ale koniecznie sprawdźcie patyczkiem.

Gotowe.
Przy okazji, pozdrowienia dla Justy :-) I Jej Zofki.

Naleśniki kakaowe

Jestem naleśnikowym potworem, to rzecz pewna. Bez względu na dzień tygodnia, porę dnia czy roku mogę jeść naleśniki w ilości nieograniczonej. Nadzienie każde wchodzi w grę - na słodko, na słono, z samym cukrem, bez niczego... W każdej postaci. Na zimno, na ciepło, na gorąco... No, jednym słowem - UWIELBIAM. W związku z tym zupełnie zrozumiałe było to, że gdy tylko przeczytałam przepis na kakaowe naleśniki, natychmiast (dosłownie NATYCHMIAST!) musiałam je usmażyć. I odtąd będę je smażyć często. Jak znam siebie, będzie to o wiele za często ;-)

Mój klasyczny przepis naleśnikowy to:

2 jajka

szklanka mleka

szklanka wody

2-3 łyżki cukru

2 łyżki oleju

mąka

Po zmiksowaniu "mokrych" składników zaczynam dodawanie mąki. Nigdy nie wiem, ile dokładnie jej potrzeba, sypię i miksuję dotąd, aż ciasto nabierze właściwej konsystencji. Moja Mama tę konsystencję nazywa: "gęsta śmietana, ale nie za gęsta", a Wy na pewno doskonale sami wiecie, ile mąki potrzeba do dobrych naleśników. W każdym razie do naleśników kakaowych trzeba dodać jeszcze jeden składnik - kakao oczywiście. Ja dodałam kakao do pieczenia, ale w kilku przepisach widziałam też kakao słodkie jako składnik, więc eksperymentujcie :-)

W każdym razie po usmażeniu naleśniki kakaowe nie tylko wyglądają całkiem apetycznie. One po prostu są boskie. Proponuję je jeść z kremówką ubitą z odrobiną cukru. Albo z dżemem wiśniowym. Mniaaaaam :-)

Sernikobrownies.

Przepis pochodzi z Moich Wypieków i znam go już od bardzo dawna. To znaczy od co najmniej "trzech razów" :-) Wszystkie poprzednie "razy" nie podlegały żadnym modyfikacjom, tym razem jednak nie miałam malin w domu. W zamian za maliny miałam chorego Grzesia na stanie (rok i 9 miesięcy), więc do sklepu nijak wybrać się nie dało. Stąd też w moim sernikobrownies z malinami nie ma malin ;-) Ale i tak jest pyszne i godne Waszej uwagi.

Składniki:
200 g gorzkiej czekolady
200 g masła
400 g cukru pudru (to wbrew pozorom wcale nie za dużo)
5 jajek
110 g mąki pszennej
400 g sera kremowego (można użyć zwykłego twarogu wcześniej zmielonego)
cukier waniliowy lub 1 łyżeczka ekstraktu z wanilii.

Blaszkę do brownies wysmarować masłem i wyłożyć papierem. Czekoladę rozpuścić w kąpieli wodnej lub mikrofali, ostudzić. Masło i 250 g cukru pudru zmiksować na gładką masę.

Następnie dodać 3 jajka - wbijając po jednym i dobrze miksując przed dodaniem kolejnego. Wlać roztopioną czekoladę, dalej miksować. Następnie dodać mąkę, wymieszać.

3/4 mikstury wyłożyć do blaszki.

W drugiej misce utrzeć ser, resztę cukru (150 g), 2 jajka i cukier waniliowy. Masa powina mieć gładką konsystencję. Wylać masę serową na masę czekoladową.

Na wierzch wylać resztę masy czekoladowej - jest ona dość gęsta, dlatego ciężko się ją wylewa i wyrównuje, ale da się ;-) ).
Piec w temperaturze 170ºC przez 60 minut. Studzić w ciepłym, ale otwartym piekarniku.

Tarta czekoladowo-kajmakowa.

Tym razem znów coś nietrudnego. Bez konieczności uruchamiania piekarnika. Uruchamianie piekarnika bywa bowiem dla części ludzkości problematyczne (na przykład dla mojej Siostry), dlatego ważne jest, by na świecie istniały przepisy na desery niewymagające tego urządzenia.
A zatem tarta kajmakowa jest właśnie jednym z takich deserów. Znalazłam ją na stronie kwestiasmaku.com, podobnie jak tysiące innych fantastycznych przepisów.
To tyle słowem wstępu. Teraz do roboty.
Kupujecie do tarty:
ciastka digestive
masło
ciemną czekoladę
masę krówkową
banany
cytrynę
śmietanę kremówkę 30%.

Najpierw musicie pokruszyć ciastka. Drobno, bardzo drobno. Użyłam do tego celu blendera, ale okruchy były znów w całej kuchni, więc przemyślcie sprawę. Sztuka wymaga poświęceń, ale czy aż takich?... Męcząc się z tymi ciastkami, równocześnie pilnujcie garnuszka, w którym się będzie rozpuszczać masło (70g) z czekoladą (100 g, czyli jedną standardową tabliczką). Po rozpuszczeniu czekolady i masła wlejcie powstałą mieszankę do okruszków digestive. W ten sposób otrzymacie "ciasto" na spód i boki tarty. Teraz trzeba tą masą wyłożyć dno i boki formy o średnicy ok. 20 cm (ważne jest, żeby forma miała wyjmowane dno). Nie jest to znowu takie proste, muszę przyznać, bo lepienie nie idzie tak, jak mogłoby iść. Ale da się to zrobić, słowo daję. Po zakończeniu dzieła, wstawcie formę do lodówki. Niech się "ciasto" chłodzi, a wy zabierzcie się za robienie masy kajmakowej. To całe "robienie" polega na rozpuszczeniu dwóch tabliczek czekolady i wymieszaniu jej z masą krówkową z puszki. Mało w tym filozofii, prawda? :-) Jedyna filozofia, jaką dodam od siebie, to fakt, że masa krówkowa z puszki jest bardzo gęsta, wręcz sztywna. Dla ułatwienia mieszania z czekoladą proponuję więc lekko ją podgrzać - ja tak właśnie zrobiłam i wszystko wyszło jak potrzeba. Jeśli jednak zdecydujecie się na 4-godzinne gotowanie mleka skondensowanego zamiast kupować masę krówkową, to pamiętajcie, że tak powstała masa będzie rzadsza i nie trzeba jej dodatkowo podgrzewać.
Na czym to skończyliśmy? Aha, macie już "ciasto" w lodówce i masę krówkowo-czekoladową. OK, to teraz trzeba połączyć te dwa elementy, czyli wyłożyć masę na "ciasto". I z powrotem do schłodzenia, na około godzinę.
W czasie tej godziny proponuję kawusię. Nie, chwila, kawusia będzie po skończeniu ciasta. Siedźcie więc i czekajcie :-)
Mniej więcej w połowie czekania wyjmijcie z lodówki śmietanę kremówkę i ubijcie ją na bardzo sztywno. Do swojej śmietany dodałam śmietan-fix, ale nie wiem, jak by to było, gdybym go nie dodawała. Pewnie nie jest konieczny, ale myślę, że nie zaszkodzi. Dobrze, śmietana już ubita. Czas na banany - obrać je i pokroić w plasterki. Pokrojone owoce wymieszać z sokiem z cytryny, a następnie dodać do śmietany.
Minęła godzina, więc pora wyjąć tartę z lodówki. Na zastygłą masę kajmakowo-czekoladową wyłóżcie śmietanę z bananami. I już. Po wszystkim. W zależności od tego, czy macie komu podać tartę, czy nie, kroicie ją na porcje albo wkładacie z powrotem do lodówki.
A jeśli ją kroicie, to jest duże prawdopodobieństwo, że wygląda mniej więcej tak


I jak? Podoba się? Oto więc składniki:
1 opakowanie ciastek digestive (225 g)
70 g masła
3 tabliczki gorzkiej ciemnej czekolady (300 g)
1 puszka masy krówkowej
2 banany
sok z 1/2 cytryny
300 g zimnej śmietany kremówki 30%.

Tort Urodzinowy Maćka.

Cóż. Nie będzie to nic skomplikowanego. W zasadzie będzie to najprostszy tort, jaki kiedykolwiek zrobiliście. Może „zrobić” to nie jest najwłaściwsze słowo dla określenia tego „wypieku”. W zasadzie słowo „wypiek” też się nie nadaje. „Składanie” byłoby chyba najodpowiedniejszym terminem…

Bo oto, do sporządzenia tego tortu trzeba kupić:
spody biszkoptowe (użyłam Delecta)
krem do tortów (najlepszy moim zdaniem jest waniliowy Dr. Oetkera)
dżem do przełożenia (tu z kolei zdobyłam się na wypróbowanie dżemu śliwkowego z amaretto, zakupionego w Lidlu – pycha!)
lentilki
żelki

Biszkopty trzeba nasączyć, ale ostrożnie. Te gotowe spody, kupowane w sklepie, są mniej suche niż domowe, więc z nasączaniem trzeba uważać. Do nasączania najczęściej używam słodkiej bezalkoholowej herbaty ;-), bo z reguły torty robię dla dzieci. Ale oczywiście możecie nasączyć te biszkopty czym tam chcecie. Ważne, żeby nie za dużo, ale też nie za mało. Następnie trzeba przyrządzić krem. Oczywiście można podejść do sprawy ambicjonalnie i zrobić krem domowy, ale nie dysponowałam akurat taką ilością czasu, żeby móc sobie pozwolić na podejście ambicjonalne i dlatego też wykorzystałam 2 opakowania kremu do tortów Dr Oetker.
Na pierwszy nasączony spód trzeba wyłożyć dżem, na to przygotowany według przepisu na opakowaniu krem. Starajcie się nie oblizywać palców, ale w sumie nie umiem powiedzieć dlaczego. Może dlatego, żeby nie zabrakło kremu? Na wszelki wypadek kupcie więc 3 opakowania tego kremu, gdyby miał w tajemniczy sposób znikać, bo, co odkryłam zupełnie niedawno, miewa takie tendencje…
Na warstwę kremu wyłóżcie kolorowe lentilki. Segregowałam te lentilki jak Kopciuszek – kolorami i rozmiarami, potem układałam je w skomplikowane wzory, by w końcu przykryć szczelnie drugim nasączonym spodem biszkoptowym. Darujcie więc sobie to układanie. Istotne jest, aby te groszki były w miarę równomiernie rozłożone. Nie daj Boże, akurat Wam trafiłby się kawałek tortu bez lentilków. Nie wolno do tego dopuścić.
Na drugi biszkopt wykładałam tylko krem, dżem sobie podarowałam. Na krem znów groszki, a na nie ostatni biszkopt. Ostatni biszkopt z kolei przykrywamy kremem i ozdabiamy żelkami. Na rynku jest dostępny milion wzorów żelków: dla dziewczynek, dla chłopców, kwiatki, samochody, kolorowe, kwaśne, jasne, ciemne… Przeróżne. Idealne jako materiał do dekoracji tortu – zwłaszcza dla miłośnika żelków takiego, jak mój Maciek :-)
Tort należy przechowywać w chłodnym miejscu, najlepiej w lodówce. Jedna jeszcze uwaga techniczna – przed ozdabianiem przetestujcie żelki czy lentilki na wypadek „puszczania farby”, bo może się okazać, że po dekoracji tort spłynie kolorową smugą barwników z cukierków. A tego przecież ani Wy, ani ja nie chcemy :-)

Proste, prawda? Smacznego.

Bajaderki.

Za dużo napiekło mi się ostatnio. Dużo za dużo. Gdy zestawiłam ten fakt z tym, że Paweł uwielbia bajaderki, postanowiłam podjąć wyzwanie. I okazało się, że... że to żadne wyzwanie nie jest, bo bajaderki to najprostsza rzecz na świecie. Chcecie się przekonać?

Najpierw trzeba pokruszyć ciasto - u mnie były to muffinki i keks. Dodałam też sporo starych herbatników i paluszków niesolonych, na które moi synowie nie chcieli już patrzeć. Sporo tego wyszło, ale taki właśnie był zamiar :-) Dodam jeszcze, że ponieważ nie cierpię kruszenia, postanowiłam użyć w tym celu blendera. Jeśli nie martwią Was okruchy w całej kuchni, to też go użyjcie. Jeśli jednak macie pewne opory, myślę, że kruszenie ręczne będzie bezpieczniejsze. Ewentualnie - maszynka do mięsa?
Potem trzeba podgrzać masło, mleko, cukier i kakao. W zasadzie zagotować. I oczywiście poczekać aż przestygnie. Przestudzoną masę wymieszać z okruchami ciasta, dodać też dżem, aromat i ewentualny alkohol. W sprawie dżemu zdania są podzielone w mojej rodzinie. Użyłam agrestowego - moim zdaniem pomysł do bani, bo bajaderki wyszły zbyt kwaśne. Pawłowi smakuje bardzo. W każdym razie od smaku dżemu wieeeele zależy, więc ostrożnie podejmujcie decyzję w tej sprawie. Do wymieszanego ciasta można dodać też rodzynki lub inne bakalie. I wtedy do akcji wkraczają "łapy", bo wszystko trzeba dokładnie zagnieść na jednolitą masę.
Teraz finał - formujemy z masy kule. Wielkość oczywiście zależy od Was. Moje bajaderki były właściwie bajaderami wielkości pączków, ale takie właśnie lubi Paweł. Po uformowaniu trzeba kule obtoczyć w czymś ciekawym. U nas były to wiórki, ale mogą to być również posiekane orzechy albo polewa czekoladowa czy kakao. Do wyboru, do koloru.
Najtrudniejsze w przygotowywaniu bajaderek jest oczywiście oczekiwanie na schłodzenie, bowiem po zrobieniu bajaderki wędrują do lodówki. Na długo. Zbyt długo. Zresztą, przed schłodzeniem też są pyszne! ;-) Spróbujcie!

Składniki na 14 dużych bajaderek:
ok. 90 dag pokruszonych ciast (np. muffinek, biszkoptów, herbatników itp. bez masy kremowej, żelatyny, owoców)
0,5 szklanki mleka
0,5 szklanki cukru
0,5 szklanki rodzynek lub innych bakalii
ok. 400 g gęstego dżemu, marmolady, powideł
0,5 kostki masła (125 g)
aromat rumowy lub migdałowy (ewentualnie odrobinę alkoholu)
3-4 łyżki kakao.